BEZPŁATNA PRAWNA POMOC Z TYTUŁU UBEZPIECZENIA


Należy podkreślić zasadniczą kwestię. Bezpłatna pomoc prawna z tytułu wykupionego ubezpieczenia różni się od tej, która przysługuje z urzędu lub po spełnieniu kryteriów dochodowych oraz majątkowych.

Pomoc prawna zazwyczaj wchodzi w skład wykupionej polisy majątkowej. Najczęściej dotyczy to ubezpieczenia mieszkania lub domu, samochodu lub łodzi, a także ubezpieczeń podróżnych, rolniczych oraz budynków. Przy czym należy rozróżnić dwa rodzaje pomocy prawnej, jaka nam przysługuje z tytułu wykupionej polisy. W przypadku np. niektórych ubezpieczeń domu, mieszkania, samochodów lub łodzi, darmowa pomoc prawna przysługuje tylko w przypadku sporu dotyczących ubezpieczonego majątku. Ponadto przysługuje ona tylko wówczas, gdy stroną sporu jest osoba, która taką polisę wykupiła. Mogą to być sprawy związane np. z obrażeniami ciała, zakupami, umowami najmu, realizacji zamówień itd.

Aby skorzystać z pomocy prawnej świadczonej tytułem wykupionego ubezpieczenia, wystarczy już samo to, że spór powstał. Przesłankami do jego powstania jest sytuacja, w której nasze roszczenie jest kwestionowane w części lub w całości. Przy czym odmowa nie musi istnieć na piśmie. Ustne odrzucenie roszczenia również jest sporem – wyłącznie w wypadku, gdy druga strona wykazuje bierną postawę. Pomocą prawną z tytułu ubezpieczenia nie są jednak objęte np. spory rodzinne, a także spory dotyczące wykonywanej pracy.

To, w jakim stopniu zostanie pokryte wynagrodzenie prawnika, zależy przede wszystkim od oferty konkretnego towarzystwa ubezpieczeniowego. Zazwyczaj jest to kwota w wysokości 80 000 NOK lub 100 000 NOK. Warto wiedzieć, że ta suma ograniczona jest w zależności od wartości powstałego sporu. W praktyce oznacza to, że jeżeli tocząca się sprawa dotyczy roszczenia o wartości 50 000 NOK, to wypłata środków z ubezpieczenia na pokrycie kosztów prawnika ograniczona jest to wysokości tej kwoty.

Istnieje jeszcze jeden warunek, który stawiany jest przez firmę ubezpieczeniową, która pokrywa koszty prawnika. Musi zostać ustalona konkretna kwota jako opłata własna, czyli tzw. «egenandel». Zazwyczaj jest to równowartość 3 000 NOK lub 4 000 NOK. Poza koniecznością uiszczenia zapłaty 20% nadwyżki. Przy czym nie ma żadnych odliczeń za wypadki przy pracy.